2012/Jun/11



1. Endless Endeavors
2. Karma’s Plight
3. Circle
4. Costumed in Grace
5. Cosmos
6. Crawl Above
7. Mirror Child
8. Road to You
9. Belong
10. Not the Same

หลังจากอีพี Carbon Based Anatomy แล้ว พอล มาสวิดัลและผองเพื่อนจาก Cynic ก็ยังดำเนินการทำงานอัลบั้มใหม่กันไปเรื่อยๆโดยคาดว่าจะออกปลายปีนี้ ซึ่งระหว่างที่ทำอัลบั้มใหม่กันอยู่นี้เอง พวกเขาก็นำงานเดโมตั้งแต่ช่วงที่วงแตกไปครั้งแรกเมื่อปี 1994 มารีรีลีสอีกครั้งซึ่งก็ถือเป็นครั้งที่สามแล้วสำหรับเดโมชุดนี้ และเดโมชุดนี้ก็เป็นชุดแรกที่ไม่มีฌอน มาโลนมาช่วยในด้านเพราะตอนนั้นเขาเพิ่งจะออกจากวงใหม่ๆ จึงเหลือแค่สามสมาชิกหลักอย่างพอล, ฌอน ไรเนิร์ต และเจสัน โกเบล โดยมีสมาชิกมาเสริมคือคริส คริงเกิล มือเบสเซสชั่นที่เข้าร่วมวงในช่วงแรกๆของการรียูเนียน และ อรูนา อบรามส์ นักร้องสาวสุดเซ็กซี่ที่พ่วงคีย์บอร์ดมาด้วย แต่ปัจจุบันเธอหันไปเอาดีทางแทรนซ์เสียแล้ว และทั้งห้าคนนี้ก็ประกอบกันเป็นโปรเจ็คพิเศษชื่อว่า Portal ซึ่งก็ทำกันออกมาแค่ชุดนี้ชุดเดียวเท่านั้นก่อนจะกลับมารวมกันเป็น Cynic อีกทีในปี 2006

งานชุดนี้ผมเชื่อว่า ถ้าใครได้ฟังชุดนี้เป็นครั้งแรกจริงๆก็อาจจะคิดว่างานชุดนี้เป็นชุดใหม่ก็เป็นได้ เพราะงานชุดนี้ผ่านการรีมาสเตอร์มาจนได้สุ้มเสียงที่เป็นงานเพลงจริงๆมากกว่าที่จะเป็นเดโมเสียอีก และงานชุดนี้ก็เริ่มเบนทิศทางไปจากอัลบั้มแรกที่เป็นโปรเกรสสีฟเดธเมทัลอันเลื่องชื่ออย่าง Focus (ที่ทำให้วงนี้กลายเป็นเจ้าพ่อเทคนิคัลเดธนั่นละครับ) ไปพอสมควร ทั้งในด้านดนตรีและวิธีการร้อง ซึ่งอาจจะเป็นเพราะมีนักร้องนำหญิงอยู่ในวงด้วยซึ่งก็คืออรูนา และพวกเขาเองก็เริ่มทำงานออกมาได้ละเมียดมากขึ้น และเริ่มมีความเป็นแจ๊สและนิวเอจ แถมมีกลิ่นอายของเวิลด์มิวสิกเข้ามาเล็กน้อย ทำให้งานชุดนี้กลายเป็นใบเบิกทางไปสู่ Traced In Air และอีพี Carbon Based Anatomy แม้จะมีกลิ่นอายจาก Focus อยู่นิดหน่อยก็ตาม

จุดเด่นของานนี้จริงๆนอกจากภาคดนตรีที่มีความเข้มข้นขึ้นแล้ว พวกเขาก็ได้เสียงร้องและคีย์บอร์ดของอรูนามาช่วยทำให้ตัวงานดูมีความสวยงามมากขึ้น และในขณะเดียวกันก็มีความล่องลอยมากขึ้นด้วย ส่วนสมาชิกที่เป็นตัวรองอย่างคริสก็ได้แสดงศักยภาพของเบสอีกด้วย ซึ่งเขาก็ทำหน้าที่ได้ดีไม่แพ้มาโลนเลยละ และยังดูมีเอกลักษณ์ชัดเจนดีด้วย นอกจากนี้ยังมีบางเพลงที่พอลได้ร้องนำเอง ซึ่งเขาก็ร้องได้เต็มเสียงของตัวเองดี ซึ่งผมเชื่อวาถ้าเขาไม่ใช้โวโคเดอร์เหมือนตอน Focus และบางช่วงใน Traced In Air ภาคดนตรีน่าจะดูดีกว่านี้ขึ้นมาหน่อย และในสมัยนั้นเสียงของเขาก็ดูไม่เหมือนพี่แว่น วิลสันเท่าตอนนี้ด้วยสิ (ฮา...) ส่วนอรูนาเองก็ร้องได้ไพเราะเข้ากับภาคดนตรีของชุดนี้เลยละ

เพลงในชุดนี้อาจจะดูเป็นการไหลไปเรื่อยๆมากกว่าที่จะมีเพลงใดเพลงหนึ่งโดดเด่นขึ้นมา ซึ่งก็สามารถฟังได้อย่างต่อเนื่องจนจบชุด และงานชุดนี้ก็เหมือนเป็นการตั้งโจทย์ให้กับพวกเขาเองด้วย เนื่องจากพวกเขาน่าจะทำงานได้แบบนี้ตั้งนานแล้ว (ตั้งแต่ Traced in Air) เพราะถึงจะเป็นเพียงเดโม แต่งานชุดนี้กลับมีความลงตัวที่สุด และลงตัวมากกว่าชุดอื่นๆเสียด้วย ซึ่งก็คงต้องมาลุ้นกันช่วงปลายปีละว่าอัลบั้มใหม่ของพวกเขาจะออกมาในรูปแบบไหน

Rating: 8/10