Biosphere เป็นคำที่ใช้ในทางชีววิทยา แต่ก็เอาไว้เป็นชื่อแฝงของหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบปลายๆชาวนอร์เวย์นาม Geir Jenssen เขาเป็นหนึ่งในนักดนตรีแอมเบียนท์ที่เป็นที่รู้จักกันว่า "อาร์คติกแอมเบียนท์" เพราะเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญในการใช้ลูปเป็นพิเศษนั่นเอง และก่อนหน้าที่จะมาเป็น Biosphere อย่างทุกวันนี้ เขาเคยอยู่ในวงดนตรีสามชิ้นที่บางคนอาจจะคุ้นชื่อบ้างอย่าง Bel Canto และที่สำคัญ เขายังเคยทำเพลงประกอบโฆษณาให้กับ Levi's มาแล้วอีกด้วย ในระยะเวลาสิบปีที่อยู่ในวงการดนตรีนี้ เขาก็ออกผลมามาแล้ว 11 ชุดด้วยกัน โดยชุดล่าสุดจะใช้ชื่อจริงของเขาเองในการทำอัลบั้มที่ทิเบต แต่สำหรับอัลบั้มที่เราจะมาดูรายละเอียดกันในคราวนี้จะเป็นชุดล่าสุดในนาม Biosphere คือ Dropsonde ซึ่งซีดีจะมีเพลงมากกว่าเวอร์ชั่นแผ่นเสียงอยู่ถึงห้าเพลง



1. Dissolving Clouds
2. Birds Fly by Flapping Their Wings
3. Warmed by the Drift
4. In Triple Time
5. From a Solid to a Liquid
6. Arafura
7. Fall In, Fall Out
8. Daphnis 26
9. Altostratus
10. Sherbrooke
11. People Are Friends

งานดนตรีแอมเบียนท์แห่งจินตนาการที่นิ่งเงียบเหมือนกับน้ำนิ่งที่ไหลลึก ดนตรีสังเคราะห์ที่วนไปวนมาจบเพลงหรือก็คือ "โดรน" ที่ผสมกันจนได้ที่ี่ จนเป็นงานดนตรีนิ่งเงียบและกลมกล่อม (และไม่แกว่งเท่า Loscil) ผมว่าเสน่ห์ของวิธีการเล่นแบบโดรน(ไม่ใช่โดรนเมทัลนะครับ)อยู่ที่ความนิ่งสงบ เหมือนเป็นการดึงอารมณ์ให้เราเย็นลง หลังจากเครียดกับเรื่องราวร้ายๆต่างๆนาๆ ถ้าผมกล่าวแบบนี้มันคงจะไม่ผิดนัก สำหรับงานดนตรีที่ต้องใช้ใจฟังอย่างงานของ Geir Jenssen ชุดนี้เอง

จุดเด่นของเขาก็คือการนำเอาวิถีแจ๊สมาใช้ในงานแอมเบียนท์ของตัวเองอีกด้วย โดยเฉพาะไลน์กลองที่บางครั้งก็ทำให้เราต้องคำนึงถึงเพลงในตำนานอย่าง A Love Supreme ของลุงจอห์น โคลเทรน แต่งานของพี่ชายคนนี้เขาจะเป็นอะไรที่ Anti-Melodic มากๆ เพลงของเขาสามารถนำไปใช้เป็นเพลงสวดได้อย่างสบาย แต่ถ้าเป็นอย่างเพลง In Triple Time ละก็ ผมว่ามันน่าจะเป็นนูแจ๊สแอมเบียนท์ที่งดงามมากแน่ๆ แต่บทเพลงส่วนใหญ่ในอัลบั้มนี้จะเป็นโดรนแอมเบียนท์นิ่งๆที่เราต้องฟังอย่างน้อยสักรอบก่อนที่จะปรับตัวเข้ากับเพลงได้ เพราะงานเพลงของเขาเป็นงานนิ่งและเย็นมากจนทำให้ผมต้องนึกถึงรุ่นเดอะอย่างลุงไบรอัน อีโนได้เลยทีเดียว แต่จะใช้เครื่องดนตรีมากกว่าก็ตรงกลองนี่ละ แต่ถ้าเกิดเรามาฟังดีๆแล้วอาจจะมีความหม่นหมองเข้าแทรก

มาถึงตรงนี้ผมกลับคิดว่าเพลงที่น่าจะเป็นเพลงเด่นของอัลบั้มน่าจะเป็นเพลงที่มีกลองมากกว่าจะเป็นเพลงที่มีลูปอย่างเดียว เนื่องจากงานชุดนี้มันเกิดมีอิทธิพลของดนตรีแจ๊สยุคเก่า (และเป็นยุคของทรูฟิวชั่นหลอนๆเสียด้วย) เข้ามาในตัวเพลง ซึ่งบางทีมันอาจจะเป็นฟรีแจ๊สรูปแบบหนึ่งก็ได้ จะจัดให้เขาเป็น Minimalist ก็ได้อีก (ได้กว้างมาก) ส่วนงานที่เป็นโดรนลูปก็อย่างที่บอกไว้ข้างต้นเลยครับคือนึกถึงลุงอีโนไว้ก่อนเป็นคนแรก (ฮา) แต่ยังมีอีกคนครับที่ผมยังไม่ได้พูดถึงเลยตั้งแต่ต้นคือ Oren Ambarchi ซึ่งทำเพลงได้ใกล้เคียงกับเขามากที่สุดแล้ว หรือถ้าเป็นอีกหนึ่งมุมมองก็คือ Ulver เวอร์ชั่นโดรนนั่นเองละครับ

ผลงานชุดนี้ของพี่ Geir จากนอร์เวย์ก็คงต้องให้ผู้ฟังทุกท่านตัดสินกันละครับว่างานจะดีมากน้อยแค่ไหน เพราะอย่างน้อยเราก็ได้รู้ว่า เราต้องใช้เวลาฟังกันสักประมาณรอบหนึ่งหรือสองรอบขึ้นไป ซึ่งอาจจะทำให้เข้าถึงเพลงได้ง่ายขึ้น เวลาเท่านั้นที่จะทำให้บทสรุปของอัลบั้มชุดนี้กระจ่างชัด ขอให้ทุกท่านได้ผ่อนคลายความเครียดจากดนตรีที่นิ่งและเย็นเช่นนี้...