1. Uprising
2. Resistance
3. Undisclosed Desires
4. United States of Eurasia (+Collateral Damage)
5. Guiding Light
6. Unnatural Selection
7. MK Ultra
8. I Belong to You (+Mon Coeur S'ouvre A Ta Voix)
9. Exogenesis: Symphony, Pt.1 (Overture)
10. Exogenesis: Symphony, Pt.2 (Cross Pollination)
11. Exogenesis: Symphony, Pt.3 (Redemption)
สำหรับวันนี้ ผมคงจะบอกได้คำเดียวว่า Muse กลับมาแล้ว (ซึ่งจริงๆก็มาพร้อม Porcupine Tree และ Megadeth เลยละ) หลังจากที่มีกระแสเกี่ยวกับทิศทางเพลงในอัลบั้มใหม่นี้มาพอสมควร (ประมาณสองสามเดือนได้) ในช่วงนั้นเอง พวกเขาปล่อยเพลง United States of Eurasia เป็นเพลงแรก ซึ่งเป็นเพลงที่จะทำให้เราเหล่าผู้ฟังคาดเดากันได้ว่างานใหม่ของพวกเขาจะเป็นเช่นไร ความจริงแล้วฟังไปแค่เพลงเดียวก็ยังอาจจะไม่รู้แน่ชัดก็ได้ว่างานเพลงของพวกเขาทั้งสามจะเปลี่ยนไปในทิศทางไหน (แต่รู้แน่แล้วว่างานชุดนี้จะใส่ความเป็นซิมโฟนิกด้วย) ปรากฏว่าเพลงนี้กลับไม่ได้รับการตอบรับที่ดีเท่าที่ควร (แต่ผมเชื่อว่าบางคนคงชอบเพลงนี้ ซึ่งผมเองก็เช่นกัน) ต่อมาพวกเขาก็ได้ปล่อยซิงเกิ้ลที่มีไลน์ดนตรีอันเป็นลายเซนต์ของพวกเขาอยู่ด้วยอย่าง Uprising ออกมาให้ฟังกันก่อนที่จะออกอัลบั้มมาเต็มๆเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา (14 ก.ย.) นี้เอง ถ้าเกิดใครได้ฟังงานชุดใหม่มาบ้างแล้วก็อาจจะรู้สึกสะดุดตรงที่ทำไมงานชุดนี้มีหลายแนวจัง โดยเฉพาะแฟนเพลงเก่าๆที่ชอบ Muse ในความเป็นร็อคที่ดุดันมากกว่า (เหมือนอย่างชุดก่อนๆ) ต่อไปเราจะมาดูรายละเอียดที่เปลี่ยนไปในชุดนี้กันว่าจะเป็นอย่างไร
ภาคดนตรีในชุดนี้อาจจะทำให้แฟนเพลงเก่าๆของวงนี้ต้องผงะไปบ้าง เพราะงานชุดนี้มีแนวดนตรีที่หลากหลายเหลือเกิน แต่พวกเขาก็ยังไม่ทิ้งความเป็นร็อคลงไปเสียเท่าไหร่ เพียงแต่ว่าช่วงหลังๆมานี้ท่าน แมตต์ เบลลามี ซึ่งเป็นแกนนำของวงนี้อยากจะลองมาทำอะไรที่อลังการดูบ้าง โดยอัลบั้มนี้จะถูกแบ่งเป็นสองส่วนคือ ส่วนที่เป็นอิเลกโทรนิกและร็อคที่อาจจะทำให้คิดถึงซาวด์โจ๊ะๆสนุกๆเหมืออย่างวงเพื่อนร่วมชาติบางวง (เช่น Placebo) กับส่วนที่เป็นซิมโฟนิกร็อคที่เน้นความไพเราะและอลังการ ซึ่งในส่วนนี้ผมเชื่อว่าหลายๆคนอาจจะเห็นพ้องต้องกันว่าซาวด์อาจจะไปทางวงระดับคลาสสิกอย่าง Queen เสียด้วย ซึ่งความอลังการแบบนี้มันก็เริ่มต้นมาตั้งแต่ปล่อย United States of Eurasia ออกมาเป็นเพลงแรกในอัลบั้มแล้วละ (ฮา) และเพิ่มเติมเสียหน่อยสำหรับในส่วนของ Collateral Damage ที่นายแมตต์เอาไลน์เปียโนมาจาก Nocturne in Eb Major ของโชแปงมาบรรเลงได้อย่างไพเราะพอสมควร ส่วน Mon Coeur S'ouvre A Ta Voix ที่เอามาต่อกับเพลง I Belong to You นั้นก็หยิบมาจากบทอุปรากรฝรั่งเศสที่ชื่อว่า Samson and Delilah ซึ่งประพันธ์โดย Camille Saint-Saens
สำหรับคนที่ชอบเพลงร็อคๆอย่างชุดที่แล้ว (Black Holes & Revelations) และ Absolution ถ้ามาฟังชุดนี้ก็อาจจะหายากซะหน่อย เพราะเพลงที่เน้นความเป็นร็อคจริงๆในชุดนี้แทบจะไม่มีเลย ถ้าจะเอาที่ใกล้เคียงที่สุดก็น่าจะเป็น Uprising, Guiding Light, Unnatural Selection และไตเติลแทร็คละกระมัง ซึ่งในบรรดาเพลงร็อคในอัลบั้มนี้ของพวกเขาก็มีเอกลักษณ์ที่ชัดเจนพอสมควร แต่ที่โดดเด่นขึ้นมาหน่อยจะเป็นตัวไตเติลแทร็คและ Unnatural Selection ที่มีความเร็วขึ้นมาหน่อย เรื่องความเป็นอิเลกโทรนิกนี้ผมคิดว่าความเปลี่ยนแปลงมันน่าจะเริ่มมาตั้งแต่ชุดที่แล้วเพราะว่าเพลงดังๆในชุดนั้นอย่าง Take a Bow และ Starlight ก็มีกลิ่นอายความเป็นอิเลกโทรมาพอสมควรเลย เพียงแต่ยังไม่ทิ้งไลน์ดุๆอันเป็นเอกลักษณ์ของวงไป แต่ในชุดนี้พวกเขาสลัดความดุดันออกไปจนหมดแล้วทดแทนด้วยรายละเอียดทางดนตรีที่ไพเราะ และเพลง Undisclosed Desires ซึ่งเป็นเพลงอิเลกโทรนิกหนึ่งเดียวของอัลบั้มนี้ที่ไม่น่ามองข้ามทีเดียว คือถ้าผมจะจับเพลงนี้ไปอยู่ในอัลบั้มอิเลกโทรนิกาสักชุดก็น่าจะได้อยู่ละ สำหรับจุดเด่นในเพลงนี้ก็คือไลน์เบสกับบีทหนักๆที่มาประกอบกับ Soundscapes ของเพลงได้ดีทีเดียว
สำหรับเพลงที่พวกเขาทำเป็นซิมโฟนิกนั้นก็จะเน้นไลน์เปียโนเพราะๆของคุณแมตต์และเสริมด้วยซาวด์ของออร์เคสตร้าเข้าไปนิดหน่อยเพื่อให้บรรยากาศที่อลังการ ไฮไลต์ในส่วนของซิมโฟนิก (โปรเกรสสีฟ) ร็อคนี้ก็คือสามเพลงสุดท้ายของอัลบั้มที่ทำเป็นซิมโฟนี่ชื่อว่า Exogenesis โดยจะแบ่งออกเป็นสามส่วนด้วยกัน ซึ่งซิมโฟนี่ชุดนี้ก็ทำให้เสียงร้องของนายแมตต์เด่นขึ้นมาทันใดเลยละ เพราะว่าพลังของภาคดนตรีมีส่วนขับดันเสียงร้องของเขาให้โดดเด่นขึ้นมา โดยในส่วนของ Cross Pollination ที่ขึ้นเป็นซิมโฟนิกร็อคเต็มสูบ และค่อยมาจบอย่างผ่อนคลายด้วย Redemption อย่างงดงาม
งานชุดนี้เป็นงานที่มีหลายแนวพอสมควร (ออกแนว “จับฉ่าย” หน่อยๆ) แต่ว่าทุกเพลงล้วนมีคุณภาพ พวกเขาใส่ใจรายละเอียดทางดนตรีมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัวทีเดียว และเป็นครั้งแรกที่พกวเขาทำงานซิมโฟนิกซึ่งก็ทำออกมาได้ดีเสียด้วย สำหรับคะแนนที่ผมจะให้นั้นคือ 8/10 เนื่องอารมณ์เพลงมันไม่ค่อยต่อเนื่องกันเลยจริงๆก็เท่านั้นเอง ด้วยความที่งานของพวกเขามีหลายแนวจึงทำให้มีจุดเสียตรงนี้เอง นอกนั้นผ่านหมดครับ